پشت پرده Overloading

Overloading

گزارشی از مهم‌ترین نکات مربوط به «Overloading».

بسیاری از زبان های برنامه نویسی از تکنیکی به نام پارامترهای پیش فرض /اختیاری (defult/optional parameters) پشتیبانی می کنند. این تکنیک به برنامه امکان می دهد تا با تعیین مقدار پیش فرض برای یک یا چند پارامتر تابع، آن ها را در هنگام مقدار دهی اختیار کند. این روش برای افزودن انعطاف پذیری به کد برنامه، بسیار کاربرد دارد.

برای مثال، می خواهید قابلیت کارکرد را به تابع ای که یک یا چند پارامتر ورودی دارد، بدهید. در اینگونه موارد، به دلیل عدم ارسال تعداد مورد نیاز پارامتر در هنگام فراخوانی، ممکن است کد شما درست اجرا نشود. برای حل این مسئله، می توانید از امکان جدید تعیین پارامترهای اختیاری یا optional استفاده کنید. در این روش، شما برای برخی پارامترها یک مقدار پیش فرضی یا default تعیین کرده که حتی اگر در هنگام فراخوانی تابع، مقداری برای آن ارسال نشد، کد دچار مشکل نشود.

پارامترهای پیش فرض (default parameters) در زبان C# 4.0 معرفی شدند، اما تا قبل از آن برنامه نویسان از تکنیکی تقریبا مشابه به نام method overloading استفاده می کردند. در این حالت، برنامه نویس چندین تابع هم نام ولی با مجموعه پارامترهای مختلف را تعریف می کند. 

مثال:متدSumبرای جمع کردن a,b یا a,b,c یا a,b,c,d

  ;(public int Sum(int a,int b

   ;(public int Sum(int a,int b,int c

;(public int Sum(int a,int b,int c,int d

int x = sum(77 , 22 )                 فراخوانی متد 1 

int y = sum(10 , sum(60 ,30))          فراخوانی متد 1

int z = sum (30 , 40, 50 )                     فراخوانی متد 2